W sobotę, 23 listopada w przysuskim Domu Kultury miało miejsce bardzo ważne wydarzenie kulturalne. Byliśmy świadkami Zakończenia Roku Oskara Kolberga wręczenia po raz pierwszy nagrody Mazowiecki Laur Oskara Kolberga.

Wydarzenie, zorganizowane przez Marszałka Województwa Mazowieckiego, Muzeum Wsi Radomskiej i jego filę - Muzeum im. Oskara Kolberga w Przysusze mogło być świętem naszej lokalności i takie być powinno. Okazało się niestety, że stało się trochę inaczej. Pozwolą Państwo, że najpierw oddam honor laureatom, a później napiszę, na czym polegał problem. Spotkanie bardzo sprawnie poprowadził Piotr Bednarczyk. Przemawiali: Ilona Jaroszek – Dyrektor Muzeum Wsi Radomskiej,  Adam Pałgan – Burmistrz Miasta i Gminy Przysucha, Justyna Plaskota – Kierownik Muzeum im. Oskara Kolberga w Przysusze, która także przedstawiła ciekawą prezentację dokumentującą wydarzenia odbywające się w ramach Roku Kolbergowskiego i Aneta Oborny – Dyrektor Muzeum Ludowych Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu, która była przewodniczącą jury konkursu na Mazowiecki Laur Oskara Kolberga. Laur przyznano w kilku kategoriach mieszczących się pod wspólnym tytułem „Twórczość ludowa” oraz „Kustosz tradycji”. Został on przyznany działającym na Mazowszu artystom i animatorom kultury za ich wkład w ochronę oraz promocję dziedzictwa kulturowego województwa mazowieckiego. Na scenę najpierw zaproszono wszystkich nominowanych do nagrody, a następnie laureatów. Rozalia Siwiec – otrzymała nagrodę w kategorii  rękodzieło. Stanisław Ropiak – został wyróżniony laurem w kategorii plastyka obrzędowa. Ewa Ziętek – laur w kategorii taniec ludowy. Jan Kmita – otrzymał laur za mistrzostwo w dziedzinie sztuka ludowa. Wioleta Fijałkowska – okazała się być najlepszą na Mazowszu kustosz tradycji. Piotr Sikora – Otrzymał nagrodę specjalną Burmistrza Gminy i Miasta Przysucha za rękodzieło ludowe. Na zakończenie z pięknym koncertem wystąpił Chór Ewangelicki im. Oskara Kolberga z Radomia. Wszystkim nominowanym i wyróżnionym Mazowieckim Laurem Oskara Kolberga należą się gratulacje i wielkie podziękowania za pielęgnowania i propagowanie naszego, polskiego, lokalnego dziedzictwa. Dzięki Państwa pasji i sztuce wszyscy jesteśmy  bardziej Polakami. Samych sukcesów życzę w przyszłości.
            O jakim problemie wspomniałem na początku? Wydarzenie ze swojej natury kulturalne rozjechało się w trakcie przebiegu z zasadami kultury. Dlaczego? W moim rozumieniu kultury jako emanacji wartości będących wielopokoleniowym dorobkiem ludzi tworzących społeczność, działanie zaprezentowane w trakcie tej gali się nie mieści. Nie rozumiem, jak można zaprosić przedstawicieli samorządu powiatowego i nie dać mu okazji przekazania kilku ciepłych słów bohaterom dnia? Mógłbym złożyć tę sytuację na karb pomyłki, niedopatrzenia lub w ostateczności beztroski prowadzącego galę. Ale wiem, że sekretariat starostwa zwracał się przed imprezą z prośbą o umożliwienie wystąpienia swojego reprezentanta w trakcie gali. Wiem także, że obecny w Domu Kultury Przewodniczący Rady Powiatu bezpośrednio przed rozpoczęciem gali sam prosił organizatorów o umożliwienie mu odczytania listu od władz powiatu do obecnych artystów i widzów. Jednak nie został poproszony na scenę i nie miał możliwości wystąpić. Jakich ,,strasznych rzeczy” nie mógł przekazać Przewodniczący Wochniak uczestnikom gali ? Proszę, abyście sami Państwo przeczytali:
            Z ogromną radością zwracam się do Państwa w tym szczególnym dniu, który wieńczy obchody Roku Kolbergowskiego, w 210 rocznicę urodzin tego wielkiego człowieka nauki -„Kolekcjonera kultury”. Mijający rok to był wyjątkowy czas, kiedy mieliśmy okazję przypomnieć sobie dziedzictwo i wkład Oskara Kolberga w naszą kulturę. Oskar Kolberg to postać niezwykła, która dzięki swojej pasji, wytrwałości i miłości do polskiego folkloru zostawiła wspaniałe świadectwo bogactwa dorobku kulturowego polskiej wsi i jej mieszkańców. Jego praca – dokumentowanie muzyki, tańców, obrzędów i zwyczajów – nie tylko utrwaliła tradycje naszych przodków, ale także zainspirowała kolejne pokolenia do troski o lokalną tożsamość i dziedzictwo kulturowe. Dzisiaj ten proces jest coraz bardziej widoczny. Dziesiątki młodych artystów zafascynowanych dorobkiem Kolberga, ale przede wszystkim niezwykłą jakością przeniesionego przez czas dziedzictwa kulturowego, zagłębia się w ten obszar sztuki i tworzy w oparciu o niego dzieła niezwykłe. Dzisiejsza uroczystość jest doskonałą okazją do refleksji nad tym, jak ważne jest pielęgnowanie korzeni, które definiują nas jako wspólnotę. Rok Kolbergowski przypominał, że kultura ludowa to nie tylko przeszłość – to także fundament, na którym możemy budować przyszłość. Chciałbym serdecznie podziękować wszystkim organizatorom, artystom, nauczycielom, animatorom kultury i uczestnikom wydarzeń, które wspólnie mieliśmy zaszczyt przeżywać  się w ramach Roku Kolbergowskiego. Państwa zaangażowanie, kreatywność i oddanie sprawiły, że mogliśmy wspólnie doświadczyć piękna naszej kultury w jej najczystszej postaci. Życzę Państwu, aby ta inspiracja towarzyszyła Wam także w przyszłości. Niech miłość do tradycji i twórczości ludowej będzie nieustającym źródłem siły, radości i jedności. Rok Kolbergowski, co prawda dobiega końca, ale jestem przekonany, że zostawia po sobie w nas nowy początek – czas nierozerwalnego związania z tym, co piękne, polskie i co płynie wprost z naszej tradycji.
                                                    Z wyrazami szacunku i najlepszymi życzeniami”. (Podpisy)

Na koniec pozwolę sobie zapytać: Dlaczego Przewodniczący Rady Powiatu nie mógł przekazać tych słów uczestnikom gali ? Proszę o odpowiedź – bo to, co miało miejsce to ani polityka, ani też kultura.